Şuayip Teymur – Nerimana Eylül Mektubu

Yazar: - Kategori:
Yayın Tarihi: - 12:51

Öncelikle sanırım 2.000 abone oluyorum. Sonralıkla bu işlerden hiç anlamadığımdan 2.000 abone özel videosu ne işe yarar bilmiyorum. Ki işin buralara gelmesini hiç hesap etmemiştim. İşlem hatası yapmadığımdan emin olmak için geriye dönüp bir baktım. Şiirden başka bir şey görmedim. Ve bu hüznümü diri tutuyor.

-Neriman’ın Sonbaharda Çektirdiği Fotoğrafıdır-

I (Yüzü)
Neriman bir sonbahar yağmurunda
kahkülü nemli
gözlerinin mavisi iyice belirsin diye
çevresi karanlığa bürünmüş sanki
kirpikleri siyah ve uzun
kaşları alınmamış ama düzgün

ince düzgün bembeyaz parmakları
tırnakları kısa
elleri kapalı da değil açık da
Neriman, üçten sonraki bütün hallerin resmi.

sağ ayağı biraz önde
ve sol ayağına dönük
dingin bir salınım var dizlerinde

omuzları
yanıp bitmiş bir mum gibi sönük
omuzlarında koca bir yük
çökmüş iyice

saçlarının gerisini
rüzgar kaldırmış hafif
Neriman, omuzlarına rağmen zarif

II (Ruhu)

Yüreği hafif aksak
sevinç mevsimi yüreği
bir bahar geçse yüreğinden
ağlasak

Ruhu hep dipdiri
ama yorulmuş
kendi rüyasını arayan
ruhunun elleri

III (Neriman’ın fotoğrafına düştüğüm not)

Neriman; bir yağmur, bir insan aramaya çıkmış
gel kurtar kendini
bitimsiz gül koklayan ellerini
ölgün bir yağmur bir insan aramaya çıkmış

Neriman, bir sır saklıyor sanki avcun
gel otur nefeslen şöyle
omuzlarını eğen sırrını söyle
Neriman, bu mevsim için çok yoruldun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir