özlemek-Metin KILIÇALP

Yazar: - Kategori:
Yayın Tarihi: - 22:03

Rüyalarımı ateşe verdim.
Ceketimin iç cebinde itfaiye.
Semazenleri çıldırtıyor, bu dönmelerim.
Ruhani bir sitem, fiziksel bir çılgınlık bu.
Başım dönüyor, rüyalarım yanıyor…
Özlemeyi hangi kelimelerle anlatayım sizlere, kaç paragrafa sığdırayım.
Kaç cümlenin gizli öznesi yapayım.
Kaç şairin titrek ellerle yazdığı özlem şiirlerini okuyayım,
Kaç Ozan’ın , içinden kopardıkları, incir ağacını anlatayım.
Özlemek.
Ah özlemek.
Ey özlemek..
Evet haklısınız gayet de gariptir özlemek;
Gecenin herhangi bir vaktinde, odanın ışığına, harf çizmek mi desem…
Babasının berdeli olan zahidenin, Ali’ye döktüğü gözyaşları mı desem…
Her gün aynı rüyada boğulmak mı desem…
Özlemek çok garip.
Bilhassa utanmaz..
Yeri yurdu yoktur özlemenin, eşi dostu yoktur.
Yapayalnızdır.
Birileri bir kaç yaş ekleyerek sahip çıkmaya çalışır sadece..
Okutulmayan kız çocuğunun, okumaya olan Sevda’sıdır belkide.
Bir Padişahın, misketlerini unutamamasıdır belki.
Bir tavuğun civcivlerini koynuna almasıdır belki,
Güvercinlerin gökyüzü Sevda’sıdır belkide,
Bir gamzeye ömür bağlamaktır belki,
Bir çift gözde ölüp ölüp dirilmektir belkide.
Ve belki de Havva’nın Aşkın’dan yedi o elmayı Adem .
Şayet öyleyse;
Özlem Tanrı’yı karşına almaktır.

Metin KILIÇALP

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir