Elâ Şiir/ Kadirhan TÜRKOĞLU

Yazar: - Kategori:
Yayın Tarihi: - 19:10

O,kızıl bir goncada gizliydi.
Okusa bu pörsümüş satırları,
ve duysa bu sökük sesimi
orta şekerli tarafından kızardı.
Kızardı da onun gülüşü nakışlı,
Kalbi mavi,cennet kaçgını..
Ama belki de gülümserdi,
Tıpkı hazirana aşık bir yaz güneşi
Düşerken kapısına bacasına,
O,Kirli çocukları yıkar,
Perileri toplar ve Uzaklara bakardı ela gözlerinden.
Kimbilir..

Olmadık zamanlarda ve ansızın gelirdi
Bir gülücük atıp kabahatine,
Ve hemen baş ucuma otururdu..
Saçlarını açtığında,
Bir dünya boyu,
Yedi veren mi desem,menekşe mi desem..
Neye benzetsem o kalıyordu sonunda.
Bir de bakışları vardı
Ela’ya boyanırdı sanki odam..
Süslenmiş gelin gibi..

O’da anlatacak illaki..
Çünki her şey ondaydı ve her şey onunla olmalıydı.
Aşk’a lal olup sağır sultanı duyamazdı..
Onun da düşleri, hayalleri ve sonra aşk’ı vardı.
Dışarıda kuşlar uçmayı unutmuşken
Bir süre sessiz kalırdı
Yüzü kalbime dönük,
Çocukmuydu Melekmi,bilmeden
Gözlerime bakardı sıcacık…
Kalbim ve ben hep seninleyim biliyor musun? derdi.
Severdi benimle konuşmayı
Bir de beni..
Ben de onu …

[Toplam:0    Ortalama:0/5]
Etiketler:, , ,

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir