Ahmet Özdemir – Süveyda

Yazar: - Kategori:
Yayın Tarihi: - 08:03

Edebiyatımızın genç kalemlerinden değerli dostum Ahmet Özdemir’in şiiridir. Güzeldir.

süveydâ

i.

bitimsiz bir büyüyü
inkâr etmekten geliyorum
koru beni

su vermeyi unutma
içimizde yeşeren
cehennem sarmaşığına

siyahsa günahın rengi
aşkın rengi mavidir
işte bu yüzden
seviyorum seni

bir portakalı soyar gibi

yalınayak iner gibi

avuçlarında
ıslanan koyağına

ii.

güle yas düşüren
muskayı çıkarıyorum
bülbülün kalbinden
büyüt beni

elinden tut
kırlara çıkardığımız yazın
hüznün sansarını kov
göğsündeki kumruyu uyandır

üç kere öp
çatlak dudaklarımdaki
böğürtlen lekesini

çünkü bizim aşkımızda
çocukları ırmaklara çağıran
perilerin sevinci vardır

iii.

harflerin gizeminden
sözcüklere bahçeler kuruyorum
çoğalt beni

kiraz hevenkleri
ve seslilerle gir
düş bozgunundaki
oğlaklığıma

gecenin gümüş teleğinde
yabanmersini kokan
soluğunla keşfet
gövdemin sessizlerini

ben ısırdıkça kütürdesin
balını ters üçgenden
sızdıran elma

iv.

ak zambağın –kehkeşan-
taçyaprağını aralıyorum
dirilt beni

göğü sütle besleyen
ateşböceklerini getir
ölümsüzlüğün yatağına

devinen bir boşlukta
saman çöpünü tutuştursun
al yumurtanın hüneri

can versin
sıcaklığından
kovulduğum ambar

balmumunda
balkıyan tohuma

v.

öt benim yelkovan kuşum öt

durulsun tenimizde köpüklenen
o bitimsiz büyünün denizleri

arduaz tahtalardan silinsin
adımızın üstüne kazınmış

nokta ve günah

sen gel her gece
bir esmer yangına bağışla beni

(2019)

[Toplam:0    Ortalama:0/5]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir